Aan het eind van de maand wordt steeds een nieuwe 'schrijverij' toegevoegd.

Die kleine dood

 

Telkens wanneer mijn blik ademloos

penseelt , traag langs avonturen

vol beloften en omhuld in heimelijk golven

de glooiende grenzen tussen wonder en niets,

't witte meer, de blanke roos, uitzinnig daagt

dan vloeit in dit innig kristal

de sinterende hunkering die

als een schrijnend defilee mijn knellend lijf

doortrekt tot na zijden ruis

zinnen mij omarmen en morgen,

morgen niet meer zal zijn.